Kendini Sevmek

 

Son zamanlarda hepimiz etrafımızı sarmaşık gibi saran kişisel gelişim öğütlerine maruz kalıyoruz. Benim için en çarpıcı olanı ise “Kendini sev!” cümlesi. Bu kadar derin ve emek gerektiren bir eylem olan kendini sevmek popüler kültürde çok basit ve herkesin yapabildiği bir şey gibi gösteriliyor. Hatta bazı markalar kendini sevmen gerektiğini ve bunun tek yolunun o markanın ürünlerini almak olduğunu bile söyler.

Her yerde karşımıza çıkan, emir kipi ile söylenen bu iki kelimelik cümle teoride çok kolay ve herkesin yapabileceği bir şey gibi bizlere sunulsa da gerçekten kendimizi sevebiliyor muyuz?

Önce sevgiden başlayalım. Uğruna şarkılar yapılan, kitaplar yazılan, filmlere konu olan bildiğimiz sevgi. Hepimizin aşina olduğu, ezelden beri bizlere öğretilen bence çok kıymetli bir duygudur. Hepimiz bir şeyleri severiz. İnsanları severiz, hayvanları severiz, bitkileri severiz, ülkeleri severiz, yemekleri severiz, severiz de severiz. Doğuştan itibaren sevginin ne olduğunu, başkasını sevmeyi, başkası tarafından sevilmeyi hepsini çevremizde gözlemleyerek, deneyimleyerek öğreniriz. Ancak kendimizi sevmeyi öğrenemeyiz, bu bizlere öğretilmez. İnsan öğrenmediği bir şeyi uygulayabilir mi?

Biri tarafından sevildiğimizde huzurlu, güvenli, değerli ve kabul görmüş hissederiz. Sevildiğimizde hissettiklerimizi kendi kendimizle olan ilişkimizde hissedebiliyor muyuz? Çoğu kişinin bu soruya cevabı hayır olacaktır. Hatta bazıları daha önce kendisi ile olan ilişkisi hakkında düşünmemiştir bile. O halde sizleri kendiniz hakkında düşünmeye davet ediyorum. Elinize bir kağıt ve bir kalem alın. Kendiniz hakkında bildiğiniz şeyleri yazın. (Eğer aklınıza bir şey gelmiyorsa bu sorulardan faydalanabilirsiniz: Nasıl birisiniz, fiziksel özellikleriniz neler, şu anda neler hissediyorsunuz, bir gününüz nasıl geçer, nasıl bir mizacınız var, siz kimsiniz?) Daha sonra bu yazdığınız yazıyı başka biri yazmış gibi hayal edin ve okuyun. Kendiniz hakkında yeni şeyler keşfetmenize, unuttuğunuz özelliklerinizi hatırlamanıza yardımcı olan bu minik etkinlik sayesinde artık benliğinizi biraz daha tanımış olacaksınız. Kendini tanımak sevmek değildir elbette ama kendini sevme yolunda bir adım attınız bile. Tebrikler!

Kendini sevmek emek isteyen, uzun soluklu bir yoldur. Tam da burada Murathan Mungan’ın çok sevdiğim sözü gelir aklıma; “Yol değil yolculuktur önemli olan. Nasıl yolculuk ettiğindir, nerede durduğun, nerede mola verdiğin, ne zaman yoluna devam ettiğin, hangi sapakları kullandığın, hangi dönemeçleri aldığın, ne zaman yavaşlayıp ne zaman hızlandığındır.” Kendini sevme yolunda şefkatle, güvenle, huzurla…